Nos días 7 e 9 de Xuño do ano 1809, nunha vila galega chamada Pontesampaio, produciuse unha batalla que foi definitiva para librar Galicia das mans francesas.
No momento no que aconteceu a batalla, España-Portugal e Inglaterra, estaban en guerra contra o Imperio Frances, que estaba gobernado por Napoleón Bonaparte. Este emperador quería dominar toda Europa e poñer nos reinos conquistados gobernantes do seu parecer.
Napoleón quería conquistar Portugal por terra e para iso tiña que pasar por España. Coa excusa de pasar por España, ocupou zonas extratéxicas do país. Entón en 1808 iniciouse a Guerra da Independenza Española (1808-1814). Isto significou a entrada das tropas franceses na Península. Por outra banda, Inglaterra axudou nesta batalla por vía marítima, porque tiña un bloqueo marítimo decretado por Napoleón.
As tropas francesas chegaron a Galicia e ocuparon cidades importantes como Ferrol, A Coruña, Santiago de Compostela, Pontevedra e Vigo. Pero, na provincia de Pontevedra, o coronel Pablo Morillo organizou un exército que na súa maioría estaba formado por labregos, este exército chamabase "División do Miño". Estes loitaron contra a dominación francesa e conseguiron botar aos franceses da provincia de Pontevedra.
Ante isto. Os mariscales franceses Ney e Soult, reunidos en Lugo, organizaron unha contraofensiva. Entón, Ney partiu dende A Coruña cuns 8.000 soldados.
Cando os franceses chegaron a Pontesampaio, viron que a ponte estaba derrubada e atrincheirada, pero os franceses non marcharon, senón que cunha serie de barcas fixeron unha ponte e cruzaron a cabalería e materiais de infantería, deste xeito, tamén os soldados e os cabalos. Ao solpor, as tropas xa cruzaran o río Verdugo, e acamparon no territorio inimigo. Os franceses non contaban que os seus inimigos os estaban agardando na parte sur do río, xusto na desembocadura deste, con barcas de canóns. Ao amencer, os inimigos avanzaron e foron sorprendidos polo exército de Morillo, e comezou a batalla. Esta batalla rematou día nove. Cando Ney decidiu abandoar e marchar cara ao norte debido a que a maioría dos homes do seu exército faleceran e outros tantos deranse de baixa, e tamén o seu material bélico quedara destruído.
Pero o calvario dos franceses aínda non rematara. Cando as tropas volvían, foron sorprendidas en diversas ocasións polas "guerrillas" dos galegos, que coñecían ben o terreo.
Ney reuníuse en Lugo con Soult, que acababa de voltar de Portugal, e na mesma situación ca este. Entón acordaron abandoar o territorio galego definitivamente e centrar as súas tropas en Castela. Para Napoleón, Galicia era un territorio dominado polo clero e ademáis non lle interesaba moito.
A ponte de Sampaio na actualidade, sobre o río Verdugo.
Monumento na cidade de Pontevedra en memoria dos galegos que loitaron na batalla.
Coronel Pablo Morillo.
Mariscal Soult.
Mariscal Ney.
Ningún comentario:
Publicar un comentario